ترموستات

ترموستات را میتوان از اعضای خانواده بزرگ حسگر ها دانست که با الکتریسیته کار نمی کند.
این سنسور کاملا مکانیکی بوده و حساس به دمای آب می باشد.

توان مورد نیاز جهت حرکت یک خودرو از طریق احتراقی که در محیط سیلندر موتور خودرو صورت می پذیرد حاصل می شود.

این احتراق که از ترکیب میان سوخت (بنزین) و هوا حاصل می شود؛ گرمای بسیار بالایی را ایجاد می کند.

حال اگر نتوانیم این گرما را کنترل یا مهار کنیم به سرعت باعث نابودی قطعات موتوری می شود.

رادیاتور آب قلب تپنده سیستم خنک کننده خودرو به حساب می آید.

آب با گردش در میان اجزای موتوری و جذب حرارت از آن قطعات باعث خنک سازیشان می شود.

ولی آیا نظارتی بر این روند صورت می پذیرد و یا آنکه آب بدون هیچ کنترلی دائماً در چرخش است.

در پاسخ به این سوال باید گفت که نظارتی دقیق توسط ترموستات بر این روند جریان دارد.

ترموستات دقیقا همچون دروازه ای بر سر راه جریان آب قرار می گیرد.

زمانی که موتور خودرو پایین تر از دمایی مشخص و یا به اصطلاح خنک باشد، ترموستات جریان آب را می بندد.

و هنگامی که دمای آب از مقداری که به صورت تقریبی حدود ۸۲ درجه است فراتر رود مسیر جریان آب را باز می کند.

این عمل باز شدن به صورت تدریجی صورت می پذیرد.

دریچه ترموستات در دمای ۹۵ درجه سانتیگراد کاملاً باز می شود.

برای باز کردن بیشتر نحوه عملکرد ترموستات لازم است تا اشاره ای به ساختار ترموستات بیاندازیم.

ترموستات از سه بخش تشکیل شده است:

دربردارنده:

در واقع همان اسکلت و چهارچوب اصلی است که دیگر قطعات بر آن سوار می شوند.

فنر:

وظیفه برگرداندن دریچه باز شده به حالت اولیه خود را دارد.

مخزن (کپسولی):

مهمترین قسمت این مکانیزم مخزن کپسولی شکل آن است.

داخل مخزن ماده ای وجود دارد که در حالت پیش فرض به صورت جامد است.

درون این ماده میله ای قرار دارد که آن سرش وصل به دریچه ترموستات است.

این ماده که به آن موم هم می گویند در دمای حدود ۸۲ درجه شروع به تغییر ماهیت از جامد به مایع می دهد.

این روند تغییر حالت تا دمای ۹۵ درجه ادامه می یابد (در این دما کاملا حالت مایعی دارد).

حال این مایع انبساط یافته و با بالا رفتن دما فشارش به میله دریچه ترموستات بیشتر می شود.

لذا هرچه گرما بیشتر می شود دریچه بازتر و جریان عبوری آب قویتر است؛ و بلعکس.

نمایش دادن همه 1 نتیجه