شمع قطعه ای بسیار کوچک ولی بسیار مهم در سیستم احتراق خودرو می باشد.

به تعداد سیلندر ها، از این قطعه وجود دارد.

کار آن جرقه زدن در زمان های تعیین شده برای انفجار مخلوط بنزین و هوا در محفظه سیلندر است.

این قطعه با مقاومت بالای الکتریکی و اختلاف پتانسیل بسیار شدیدش، به محض وصل شدن جریان برق، جرقه ای قدرتمند زده و باعث احتراق می گردد.

در واقع حرکت منظم موتور به کارکرد صحیح و سالم بودن این قطعه ارتباط مستقیم دارد.

متشکل از اجزای مختلفی چون الکترودها (الکترود مثبت و منفی) عایق سرامیکی و دیگر اجزا می باشد.

در واقع در قسمت بالایی محفظه ای که در آن احتراق صورت می گیرد قرار دارد.

برق با ولتاژ پایین را از باتری (دینام) گرفته ، توسط کوئل تقویت کرده و از سمتی که الکترودهایش قرار دارد جرقه می زند.

از این طریق بنزینی توسط انژکتور داخل سیلندر ها ریخته شده و به وسیله پیستون ها تحت فشار قرار می گیرد.

سپس سوخت به بخار تغییر ماهیت داده را به کمک هوای وارده در سیلندر و همچنین جرقه، توسط آن منفجر می کند.

انفجار داخل سیلندر را احتراق نامند که به کمک آن پیستون به پایین رانده می شود تا انرژی مورد نیاز موتور برای حرکت خودرو در نهایت فراهم شود.

شمع خودرو دارای انواع و اقسام متنوعی می باشد که در ادامه به پر کاربردترینشان اشاره ای می کنیم.

 انواع شمع های پر کاربرد خودرو:

نیکلی:

از به صرفه ترین نوع شمع های کاربردی در موتور خودرو ها برشمرده می شود.

شمع های نیکلی را با عنوان شمع های مسی نیز می شناسند.

این نوع از شمع ها مقاومت کمتری نسبت به دیگر انواع شمع در مقابل حرارت از خود نشان می دهند.

از این رو نیاز است تا در بازه بین ۲۰٫۰۰۰ تا ۴۰٫۰۰۰ کیلومتر تعویض گردند.

پلاتینیومی:

این نوع از شمع ها به خاطر پلاتینیوم به کار رفته در آن ها مقاومت بالاتری در برابر گرما و خوردگی از خود نشان می دهند.

این مقاومت به حدیست که می تواند کارکردی معادل ۱۰۰٫۰۰۰ کیلومتر را به همراه داشته باشد.

ایریدیومی:

در این نوع از شمع ها قطب مثبتشان از ایریدیوم و قطب منفی شمع ها از پلاتینیوم ساخته شده است.

با توجه به قرار گیری این عناصر در جدول مندلیوف* و به قولی قرارگیری در یک خانواده از خواصی بسیار شبیه بهره می برند.

با این حال ایریدیوم مقاومت بالاتری در مقابل حرارت و قدرت جرقه زنی بیشتری را از خود نشان می دهد.

*پلاتینیوم و ایریدیوم در گروه فلزات واسطه بوده و به ترتیب در خانه های ۷۸ و ۷۷ قرار می گیرند.

چند الکترودی:

این نوع از شمع ها چه از لحاظ کارایی و چه از لحاظ مواد به کار رفته در آن ها همچون شمع های تک الکترودی هستند.

تنها و تنها تفاوتی که وجود دارد تعداد الکترود های قطب منفی این نوع شمع و نهایتاً بازه زمانی مصرفشان است.

با هر بار عمل جرقه زنی مقدار بسیار کمی از الکترود منفی خورده می شود.

از همین رو فاصله الکترود منفی و الکترود مرکزی (الکترود مثبت) بیشتر می شود.

با افزایش فاصله از میزان کیفیت جرقه زنی کاسته می شود تا حدی که کلا کارایی لازمه از بین می رود.

شمع های تک الکترودی در این مرحله کیفیت لازمه را از دست داده و نیاز به تعویض دارند.

ولی در شمع های چند الکترودی کاملا متفاوت است و نیاز به تعویض شمع نیست.

چراکه وظیفه به الکترود دیگری محول می شود تا تمام الکترود ها از کیفیت لازمه افتاده و نهایتاً شمع تعویض گردد.

مقاومتی:

دارای ساختاری چون انواع دیگر می باشد با این تفاوت که از یک مقاومت درونش بهره می برد.

این مقاومت با جلوگیری از به وجود آمدن صدای نویز در هنگام جرقه زنی ، اختلالات احتمالی را از بین می برد.

نمایش دادن همه 1 نتیجه